Msza powszednia z intencją pielgrzymów

Treść publiczna

Kazanie o św. Stanisławie Kostce: - Postać św. Stanisława Kostki przedstawiona jako dojrzały, odważny młodzieniec, a nie tylko eteryczny chłopiec. - Jego tajemnicza ucieczka pieszo z Wiednia do Rzymu w 1567 roku, mimo sprzeciwu bogatych rodziców. - Spotkanie ze św. Piotrem Kanizjuszem, który wystawił go na próbę, oraz przyjęcie do jezuickiego nowicjatu w Rzymie. - Podkreślenie sensu życia, celu ostatecznego i roli pielgrzymowania duchowego. - Odwołanie do fragmentu z Księgi Mądrości potwierdzającego pośpieszne odejście młodego świętego, aby nie ulec pokusom życia.

Rozważanie o sensie ludzkiego życia i świętości: Sens ludzkiemu życiu może nadać tylko Pan Bóg. Bo tylko On jest absolutnie doskonały, absolutnie szczęśliwy i tym szczęściem może nas obdarzyć. Do tego dochodzimy dzięki naszemu naturalnemu rozumowi, w świetle naturalnego rozumu, jak mówimy. Mówili o tym ci, którzy się nad tym zastanawiali, choćby św. Tomasz z XIII wieku i filozof P.K. z XXI wieku w Ameryce. Nie będę przywoływał wielu z ich wypowiedzi, by się nie przedłużać, ale wspomnę myśl austriackiego psychiatry, austriaka pochodzenia żydowskiego, W.F., który pisał, że nie jest prawdą, iż człowiekowi zależy jedynie na cielesnej wegetacji i dobrostanie ciała. Ostatecznie człowiekowi chodzi o istnienie duchowe. Człowiek nie chce istnieć za wszelką cenę, ale chce żyć z sensem. Dla życia człowieka, dla jego egzystencji, miarodajne i decydujące nie jest trwanie, lecz pełnia jej sensu. Krótkie życie może być pełne sensu, a długie bez sensu. Dzisiejszy patron przypomina, że świętość jest…