Msza poranna za zmarłych z kazaniem

Treść publiczna

Kazanie i refleksje: - Zaproszenie do powrotu do Boga i nawrócenia serca na wzór przypowieści o siewcy. - Uświadomienie sobie różnej postawy serca wobec słowa Bożego: droga, grunt skalisty, ciernie i ziemia żyzna. - Zachęta do wytrwałości we wierności słowu Bożemu i przynoszenia obfitych owoców duchowych. - Modlitwa o przemianę serc i wytrwałość przez wstawiennictwo Matki Bożej.

Homilia o przypowieści o siewcy i wezwaniu do nawracania: Początek tego pierwszego czytania, które dzisiaj słyszeliśmy z Księgi proroka Jeremiasza, jest bardzo mocny i bardzo konkretny. Kiedy Bóg mówi: Wróćcie, synowie wiarołomni, bo ja jestem Panem waszym i przyjmę was. Każde spotkanie z Panem Bogiem, każda Eucharystia, każda modlitwa jest tym zaproszeniem do powrotu, do tego, aby być blisko Niego, aby mieć świadomość tego, że jestem grzesznikiem, jestem słaby, upadam, ale Pan Bóg czeka z otwartymi ramionami, abyśmy wrócili. I tym powodem, do którego chcę wracać, jest właśnie dar wiary. Dzisiaj słyszymy wyjaśnienie przypowieści o Siewcy, o różnych rodzajach gruntu, na który pada słowo, ale ważne jest, aby mieć świadomość, że Pan Bóg cały czas mówi, nie milknie, ale cały czas sieje swoje słowo. Zobaczmy, że jest nas tutaj sporo. Setki tysięcy osób przewija się w tym czasie przez to miejsce. Jesteśmy tak różni. Gleba naszego serca jest tak różna. Jedni będą tą drogą, inni skałami,…