Kazanie z pieśniami o miłosierdziu Bożego

Treść publiczna

Rozważanie o skardze Boga: - Bóg skarży się na swój lud za niewdzięczność. - Nawiązanie do proroka Micheasza i tradycji wielkopostnej. - Refleksja nad przyzwyczajeniem do Bożych darów. - Wzmianka o modlitwach w Wielki Piątek.

Rozważanie o skardze Boga według proroka Micheasza: Skargę Pana Boga na swój lud. Te skargę, którą wygłasza boski prorok, Boży prorok Micheasz. Ludu mój, ludu, cóż ci uczyniłem, czym ci się uprzykrzyłeś, uprzykrzyłem? Powiedz mi. Ta skarga Boga ze Starego Testamentu, którą właśnie słyszeliśmy, ona ma takie bardzo mocne echo w naszej pobożności wielkopostnej. Ileż to razy śpiewaliśmy tę pieśń "Ludu mój, ludu, cóżem ci uczynił, czymżebym zasmucił albo czym zawinił?" Zwłaszcza w Wielki Piątek, gdy ona śpiewana podczas adoracji krzyża świętego. Pan Bóg skarży się na swój lud, skarży się także na nas, że nie dostrzegamy tego, co On dla nas uczynił, żeśmy się do tego przyzwyczaili, że potraktowaliśmy to jako oczywistość, jako nasze. A jednak wielka i tak można by mówić o tych świętych, których mamy tu nad sobą. To ciekawe, że oni zawsze zaczynali bardzo pokornie, a z drugiej strony, jakże wielu tych wielkich, tych uzdolnionych właśnie.