Msza poranna w intencji dziękczynnej

Treść publiczna

Kazanie o duchowej ślepocie: - Omówienie duchowej ślepoty jako problemu bliskich B., którzy nie rozpoznają Mesjasza. - Wskazanie, że bliskość z Bogiem nie gwarantuje relacji bez grzechu. - Przypomnienie duchowości św. Faustyny, która unikała nawet najmniejszego grzechu. - Podkreślenie Bożego miłosierdzia przywracającego zerwane więzi z Bogiem i ludźmi. - Cytaty z Ewangelii i Księgi Jeremiasza uzasadniające wezwanie do nawrócenia.

Ewangelia i wprowadzenie do kazania o duchowej ślepocie: Dlaczego twoi uczniowie postępują wbrew tradycji starszych? Bo nie myją sobie rąk przed jedzeniem. Jezus przywołał do siebie tłum i rzekł do niego: Słuchajcie i rozumiejcie. Nie to, co wchodzi do ust, czyni człowieka nieczystym, ale co z ust wychodzi, to właśnie go czyni nieczystym. Wtedy przystąpili do niego uczniowie i rzekli: czy wiesz, że faryzeusze zgorszyli się, gdy usłyszeli to słowo? On zaś rzekł: każda roślina, której nie sadził Ojciec mój niebieski, będzie wyrwana. Zostawcie ich. To są ślepi przewodnicy ślepych. Jeśli zaś ślepy ślepego prowadzi, obaj w dół wpadną. Oto słowo Pańskie. Drodzy bracia i siostry, wspólnym mianownikiem tych dwóch czytań, które usłyszeliśmy przed chwilą, z pewnością będzie duchowa ślepota, która dotyka tych, którzy bardzo często są blisko Boga. W Ewangelii usłyszeliśmy o uczonych w piśmie i faryzeuszach, a więc takich grupach ludzi, których bliskość Pisma, bliskość z Bogiem według nich samych…