Msza świąteczna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie: - Scenka o Zosi odbierającej Maurycego z przedszkola pomaga wyjaśnić, dlaczego można ją było pomylić z jego mamą. - Tak jak Zosia zachowywała się wobec Maurycego jak mama, tak chrześcijanie przez dobroć, przebaczenie, modlitwę i udział we Mszy mogą pokazywać, że należą do rodziny Jezusa. - Ksiądz zachęcał, by pomagać sobie nawzajem rozpoznawać i wypełniać wolę Boga.

Zaproszenie do modlitwy i refleksji nad relacją z Jezusem: I nie wiedziałam, że mogę jakąś konferencję mówić, ale dobra. No nie wiedziałam. Myślałam, że was spróbuję zewnątrz 5 minut, ale dobra, coś zrobimy. Jesteście zmęczeni? O, jak fajnie, Kamil, to dobrze. Chyba wyglądacie na zmęczonych, ale dobra, damy radę. Tak sobie właśnie pomyśleliśmy z diakonią, czyli z dziewczynami, właśnie z księdzem, że chcemy zrobić modlitwę, że chcemy po prostu być przy Jezusie. I jak tak właśnie też się zastanawiałam, o czym ta modlitwa, gdzie by nas Pan Jezus chciał doprowadzić i też tak pytałam Go, to tak sobie właśnie pomyślałam, że nie mam jakoś kombinować, nie wiadomo jak, tylko właśnie że mamy po prostu być i poznawać. Mamy być i poznawać właśnie tego, który przed nami jest. Bardzo w ogóle super, że jest z nami. Teraz nie wiem, bo było telewizyjnie, że nie wiem, czy Lidia? Dobra, Lidia. Bałam się, że źle powiem, że jest z nami na przykład Lidia, bo właśnie to jest taka fajna przestrzeń, że…

Rozpoczęcie modlitwy i refleksji o relacji z Bogiem: W Tobie nie ma przypadku, więc jestem przed Tobą. Twój obraz i podobieństwo. Pięknie mnie stworzyłaś miłości odwieczna, z miłości i do miłości. Niespokojne jest moje serce, kiedy chcę się zrozumieć poza Tobą. A nie tyle, tyle lat szukałem odpowiedzi na pytanie, kim jestem, o co istnieje, dlaczego akurat w tym domu, dlaczego akurat z tych rodziców w tym czasie, czego spodziewa? Czekam tych, a nie innych ludzi. Dlaczego oni mnie ranią? Dlaczego ja ich ranię? Niespokojne jest serce człowieka, dopóki nie spocznie w Tobie. Dopóki nie zrozumie, że całe jest umiłowane. Stworzone z miłości. Największej. Najpiękniejszej. Zdolnej wypełnić każde pragnienie. Każdą dziurę w sercu. Zawarłeś mnie w swoim sercu. Nimi mnie zanurzyłaś. To z niego wyszedłem. I do Niego wracam. To moje życie jest wędrówką. Wędrówką do domu. Wiem, że Ty chcesz mnie całego. Z powrotem w swoim sercu.