Msza powszednia w intencji zmarlego

Treść publiczna

Ewangelia i rozważanie o Chrystusie: - Jezus zapowiada swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie. - Pytanie: Kim jest dla Ciebie Chrystus? - Św. Jan Paweł II podkreśla, że człowiek nie może zrozumieć samego siebie bez Chrystusa. - Historia arcybiskupa I. K.-P. Mea, więzionego za wiarę i wierność papieżowi. - Wspomnienie polskich świadków wiary: ks. Zych, ks. Suchowolec, ks. Popiełuszko. - Zachęta do naśladowania świadectwa prawdziwej wiary i odrzucenia duchowej oziębłości.

Nauka o wierze i świadectwa: - Historia lekarza, który nawrócił się podczas pielgrzymki do Lourdes. - Wzmianka o Voltaire i jego rozterkach na końcu życia. - Podkreślenie, że nikt nie powinien być obojętny wobec Chrystusa. - Cytat św. Franciszka: "Panie mój i Boże mój". - Zachęta do bycia człowiekiem sumienia i prawdziwym świadkiem Chrystusa.

Ewangelia i rozważanie o Chrystusie: I dodał, Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć, będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. Chwała Tobie, Chryste. Czcigodni pielgrzymi, siostry i bracia. Dzisiejsza Ewangelia stawia nam pytanie: Kim dla Ciebie jest Chrystus? Święty Jan Paweł II powiedział, że człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa, a raczej człowiek sam siebie nie może do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć ani kim jest, ani jaka jest jego właściwa godność ani jakie jest jego powołanie, czy ostateczne przeznaczenie. Człowiek tego wszystkiego nie może zrozumieć bez Chrystusa. Każdy z nas raz wybierając Pana, codziennie musi Go wybierać, codziennie musi za Nim iść, zapierając siebie, biorąc krzyż, naśladując Mistrza. Kim jest dla mnie Chrystus? Była noc 9 września, przed rezydencją arcybiskupa Szanghaju I. K.-P. Mea przybyła specjalna grupa policji. Po rozbiciu bram i drzwi oprawcy zakuli…

Nauka o wierze i przykładzie świadków Chrystusa: Przypomnę człowieka, który jest mało znany w Polsce, a napisał wspaniałe dzieło za które dostał N. N. w 1911 roku. To wybitny lekarz, który kiedyś został poproszony przez matkę chorej dziewczynki, aby opiekował się nią podczas pielgrzymki do Lourdes – miejsca, które było jej jedyną nadzieją. Lekarz ten początkowo wyśmiał tę kobietę, ale gdy nalegała, zdecydował się pojechać. Powiedział, że wyśmieje ich Boga i udowodni, że Lourdes to sanktuarium wymyślone przez ludzi. Pojechał tam opiekując się dziewczynką z szacunkiem i miłością. Kiedy msza zbliżała się do końca, a przeor zapowiedział błogosławieństwo N. S. dla każdego chorego, lekarz stał z cynicznym uśmiechem i nie uklęknął, gdy kapłan nakreślił znak krzyża monstrancją. Wtedy dziewczynka wyprostowała się jak struna i krzyknęła: mamusiu, jestem zdrowa. Wtedy lekarz doświadczył obecności Jezusa Eucharystycznego. Po powrocie napisał piękną apologię wiary, zwierzył się, że był w wielkim…