Msza powszednia z dziękczynieniem

Treść publiczna

Kazanie: - Homilia odnosi się do jedności czytań i Ewangelii, podkreślając potrzebę przemiany serca i przyjęcia nowej szaty weselnej jako symbolu przemienionego życia. - Przedstawienie św. Bernarda Opata jako wzoru życia przemienionego przez Boga i znaczenia relacji osobistej z Jezusem ponad wiedzą teologiczną. - Refleksja nad odrzucaniem zaproszenia Boga przez codzienne zajęcia, koniecznością autentycznej przemiany duchowej zamiast pozornej religijności. - Zachęta do pozwolenia Duchowi Świętemu działać w życiu człowieka i bycia otwartym na przemianę w Eucharystii. - Bezpośrednie wezwania do osobistej refleksji nad uczestnictwem w Eucharystii i przemianą życia oraz modlitwa o pomoc Matki Bożej Kalwaryjskiej i św. Bernarda.

Homilia o sercu nowym i św. Bernardzie: I ducha nowego tchnę do waszego wnętrza. Odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. A Jezus w Ewangelii mówi o człowieku, który został zaproszony na ucztę weselną. Przyszedł, ale nie miał szaty weselnej. Czy nie jest to przedziwne połączenie? Bóg daje człowiekowi nowe serce, a Jezus mówi o nowej szacie. Bo Bóg nie zaprasza nas do siebie tylko po to, żebyśmy znaleźli się wśród zaproszonych. Bóg zaprasza nas po to, żeby nas przemienić. I właśnie tutaj niezwykle pięknie spotykamy dzisiaj św. Bernarda Sklerwo, który urodził się w 1090 roku w zamożnej rycerskiej rodzinie burgundzkiej. Miał przed sobą życie, które po ludzku mogło wyglądać bardzo atrakcyjnie. Mógł zrobić karierę, zdobyć znaczenie, żyć dostatnio. A jednak w wieku około 22 lat wszedł do surowego klasztoru Cystersów w Sito, nie sam, pociągnął za sobą swoich braci, krewnych i przyjaciół. Kiedy później został opatem Clervaux, jego życie zaczęło promieniować na całą Europę.…

Homilia o uczcie weselnej i odrzuceniu zaproszenia: A jednak pierwsi zaproszeni zaczynają się wymawiać. Jeden ma pole, drugi ma kupiectwo, inni zajmują się swoimi sprawami. Czy nie brzmi to dziwnie znajomo? Bo przecież oni nie zrobili niczego nadzwyczajnego. Nie powiedzieli, że nie wierzymy w Boga. Nie powiedzieli, że nienawidzimy króla. Po prostu mieli coś ważniejszego. I chyba właśnie to jest jedna z największych pokus naszego życia duchowego. Nie odrzucić Boga wprost, ale ciągle odkładać Go na później. Mieć ważniejsze sprawy. Mam swoje obowiązki, mam swoje problemy, mam swoje plany, mam swoje sprawy. Jeszcze tylko to załatwię, jeszcze tylko tamto. A Bóg? Bóg może poczekać. I człowiek nawet nie zauważa, że powoli wychodzi z uczty. A przecież mówi nam dzisiaj Jezus, Bóg przygotował ucztę. I to jest jedna z najpiękniejszych wiadomości całej Ewangelii. Bóg chce nas mieć przy swoim stole. Ten stół tutaj stoi i chce naszego szczęścia, chce naszej wieczności, chce, abyśmy byli z Nim.…

Homilia o człowieku bez szaty weselnej: Ale Jezus nie kończy przypowieści na zaproszeniu. Pojawia się człowiek bez szaty weselnej i tu dotykamy sedna. Czym jest ta szata? Nie chodzi przecież o ubranie, nie chodzi o wygląd. Szata weselna jest obrazem nowego życia, jest obrazem serca, które pozwoliło się przemienić Bogu. I dlatego tak pięknie spotykają się dzisiaj słowa Ezechiela z Ewangelią: Dam wam serce nowe. I dlaczego nie masz szaty weselnej? Jakby Bóg mówił, zapraszam cię do siebie, ale pozwól mi także uczynić cię nowym człowiekiem. Nie wystarczy przyjąć zaproszenie. Trzeba pozwolić Bogu przemienić swoje życie. Nie wystarczy być człowiekiem religijnym. Trzeba pozwolić Chrystusowi uczynić się, uczynić nas człowiekiem nowym. Nie wystarczy uczestniczyć w kulcie, trzeba pozwolić Eucharystii przemieniać nasze serce. I tutaj św. Bernard staje się dla nas bardzo wymagającym patronem. Bo Bernard pyta każdego z nas, czy naprawdę spotkałeś Jezusa? Czy Jezus jest dla ciebie kimś żywym? Czy…

Homilia o mocy Ducha Świętego w życiu chrześcijanina: A przecież chrześcijaństwo jest właśnie dobrą wiadomością o tym, że człowiek może stać się nowy. Nie własną mocą, nie dzięki perfekcyjnemu wykonywaniu wszystkich przykazań. Nie dlatego, że potomek Adama nagle stanie się…

Rozważan…