Msza poranna z kazaniem o miłości Bożej

Treść publiczna

Kazanie o nadziei i przekorze: - Nadzieja przedstawiona jako najmniejsza siostra wspierająca miłość i wiarę. - Przekora jako przeciwieństwo nadziei, zatrzymująca w miejscu i powodująca podejrzliwość. - Maryja jako wzór nadziei w cierpieniu i trudnych chwilach. - Zachęta do nauki cudów miłości od świętych męczenników Korneliusza i Cypriana. - Wezwanie do prośby o łaskę przełamania przekory i wzrastania w nadziei.

Homilia o nadziei i przekorze: Nadzieja jest najmniejszą siostrzyczką, która chwyta za ręce miłość i wiarę i ciągnie do przodu, idzie do przodu. Jeśli mielibyśmy wskazać coś, co jest przeszkodą dla tej nadziei, czymś przeciwnym wektorem jej biegu, to jest to przekora. Ta najmniejsza siostrzyczka biegnie do przodu, ciągnie do przodu, nie widzi przeszkód, przyjmuje wszystko, co przychodzi, jako wezwanie od Pana Boga, zadanie do podjęcia i pokonania, które ma ukształtować człowieka. Przekora natomiast zatrzymuje człowieka w miejscu i widzi wszystko, co przychodzi, w barwach podejrzliwości. Jezus określił dzisiejsze pokolenie ludzi, którzy niezależnie od działań czują, że nic im nie pasuje. Ta przekora, obecna w nas z powodu grzechu pierworodnego, powinna być poddana refleksji, szczególnie w tych dniach, które możemy oddać Matce Bożej Skrzatowskiej, by przez jej wstawiennictwo rozważać prawdziwą nadzieję. Maryja, której przyszły ciężkie i trudne chwile, zdaje się nie widzieć tego mroku,…