Msza poranna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Kazanie o szczerości i prawdzie serca: - Homilia podkreślająca, że szczerość przed Bogiem i ludźmi jest kluczowa. - Jezus rozpoznaje prawdziwego Izraelitę w Natanaelu, który nie ma podstępu. - Ostrzeżenie przed obłudą oraz nawiązanie do słów siostry Faustyny o cierpieniu z powodu obłudy.

Homilia o szczerości i prawdzie serca: Bo jest nieszczery. Czasem może być taki uśmiech na twarzy, który wydawałoby się, że jest szczery, a tak naprawdę szczery nie jest. Z Ewangelii wiemy, że nawet pocałunek, który jest znakiem miłości, może być znakiem zdrady. Przecież Jezus mówi do Judasza: Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego. Dzisiejsza Ewangelia, która z jednej strony pokazuje, jak Jezus dostrzega to, co jest w sercu, jest takim pocieszeniem dla nas, bo widzi, jacy jesteśmy, a z drugiej strony jest też wołaniem. My często pytaliśmy o to, czy jesteśmy rzeczywiście szczerzy, a być szczerym to stawać w prawdzie przed Bogiem, przed drugim człowiekiem, przed samym sobą, innymi słowy nie udawać. Kiedy otworzymy dzienniczek świętej siostry Faustyny, to również przeczytamy o tym. Sama tego doświadczała. Napisała tak: Cierpię, gdy się zetknę z obłudą. T.C. rozumiem, Zbawicielu mój, żeś tak surowo gromił faryzeuszy za ich obłudę. Zatwierdzonym grzesznikom obcowałeś łaskawiej,…