Msza poranna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o opamiętaniu i nawróceniu: - Opamiętanie opisano jako przebudzenie, rozpoznanie krzywdy wyrządzanej sobie i innym oraz podjęcie drogi zmiany. - Nawrócenie nie oznacza bezgrzesznej doskonałości, lecz walkę ze skłonnością do zła przy pomocy Bożej łaski. - Kapłan podkreślił, że Bóg wzywa do nawrócenia, aby uzdrawiać człowieka, a nie po to, by go upokorzyć. - Homilia nawiązała do objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie i wezwania do rozpoczęcia przemiany od własnego serca; przytoczono słowa: „Nie bójcie się, ja zawsze jestem z wami”. - Wspomniano, że za rok przypadnie 150. rocznica objawień w Gietrzwałdzie.

Homilia o prawdziwym katolicyzmie: Z dzisiejszej Ewangelii płyną piękne słowa, które jednak często nie mają przełożenia na życie. Można obnosić się ze swoim katolicyzmem, epatować z nim, co często widzimy w przestrzeni publicznej, czynią osoby z pierwszych stron gazet, by coś ugrać, pociągnąć za sobą tłumy, zareklamować się. Ale to nie ma przełożenia na życie. Można przychodzić do kościoła, modlić się, a serce mieć zamknięte. Czy to nie jest właśnie ta przewrotność, o której mówi dzisiaj Ezechiel w pierwszej lekcji? To jest dokładnie to samo. Jednak dzięki Bogu są na świecie ludzie, którzy przypominają drugiego syna – ci, którzy może z początku dystansują się od Pana Boga, mówią Mu stanowcze nie i odwracają plecami, lecz w pewnym momencie podejmują refleksję nad swoim życiem, często na skutek doświadczeń granicznych.

Kazanie o opamiętaniu: Z jakąś chorobą, czy ze śmiercią kogoś bliskiego. I ten szok, taki wstrząs powoduje, że takiemu człowiekowi otwierają się oczy i przychodzi do Ojca, żeby pracować w Jego winnicy. Nawraca się. Pan Jezus używa dzisiaj jednego słowa, które myślę jest słowem kluczem do zrozumienia tej Ewangelii. Pan Jezus mówi o opamiętaniu się. O opamiętaniu się. Popatrzmy, mówi tak. Ojciec zwrócił się wówczas do drugiego syna i to samo powiedział, a ten odparł, nie chcę. Później jednak opamiętał się i poszedł. Opamiętał się. Co to znaczy opamiętać się? To znaczy obudzić się? To znaczy wyrwać się z jakiegoś takiego letargu, w którym diabeł mnie uśpił tym, co proponuje mi świat. Z jakiejś takiej hipnozy diabelskiej. Nagle otworzyć oczy i zobaczyć, że to, co ja do tej pory wybierałem, jest skrzywdą nie tylko dla mnie, ale także dla drugiego człowieka. Ja ranię siebie i wszystkich dookoła, przekreślając sobie przede wszystkim drogę do wiecznego zbawienia. I to opamiętanie polega na…