Msza powszednia z dziękczynieniem

Treść publiczna

Homilia: - Omówienie miłosierdzia Bożego jako inicjatywy szukania człowieka niezależnie od czasu jego nawrócenia. - Przywołanie słów św. Faustyny o bezwarunkowej dostępności Bożego miłosierdzia. - Przypomnienie rocznicy konsekracji sanktuarium i zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu przez św. Jana Pawła II. - Wezwanie do cieszenia się Bożym przebaczeniem i modlitwy za zagubionych oraz o serce miłosierdzia.

Homilia o miłosierdziu Bożym i zawierzeniu świata: Myślę, że jest to serce dzisiejszej liturgii. Bóg sam wychodzi na poszukiwanie człowieka. Nie czeka, aż człowiek stanie się doskonałym. Nie mówi: najpierw się popraw, a potem przyjdź. On przychodzi właśnie do człowieka słabego, zagubionego, poranionego. Takie jest miłosierdzie Boże. Święta Faustyna zapisała w swoim dzienniczku słowa Jezusa: Niech się nie lęka zbliżyć do mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jak szkarłat. To jest niezwykła wiadomość dla każdego z nas. Nie ma takiego miejsca, do którego człowiek mógłby odejść, aby Bóg przestał go szukać. I doświadczamy tego właśnie w sakramencie pokuty, w tym sakramencie miłosierdzia, w tym sanktuarium. W Ewangelii Jezus opowiada o gospodarzach, którzy wychodzą o różnych porach dnia, aby znaleźć robotników do swej winnicy. Jedni pracują od rana, inni od południa, jeszcze inni przychodzą dopiero pod koniec dnia, a jednak wszyscy otrzymują tę samą zapłatę. Dla ludzkiej logiki…