Msza poranna z intencjami pielgrzymów

Treść publiczna

Homilia i nauka: - Pan Jezus wzywa do równości i wspólnej odpowiedzialności w Kościele. - Przestroga przed przeciążeniem i hipokryzją nauczycieli religijnych. - Zachęta do współpracy, bycia przykładem i wspólnego niesienia ciężarów. - Maryja jako wzór służby i współpracy w codziennych obowiązkach.

Homilia o współpracy i przykładzie Maryi: Coś, z czego ja jestem zwolniony. Jeżeli, kochani, współpracujemy wszyscy razem, jeżeli zmierzamy wszyscy razem w jednym kierunku, ku jednemu celowi, wtedy nie ma dla nas rzeczy niemożliwych. Bardzo dobrze pokazuje to, chociażby dzisiejsze pierwsze czytanie. Tam mieliśmy w sposób bardzo jednoznaczny pokazane, że Pan Bóg nie zostaje w niebie, żeby nas tylko i wyłącznie pouczać i wydawać nam polecenia. Pan Bóg przychodzi do swojej świątyni, żeby być wśród nas i żeby to wszystko, czym my się zajmujemy, w tym wszystkim, żeby uczestniczyć. Patronka dnia dzisiejszego, Maryja, nasza królowa, ona dokładnie w ten sam sposób funkcjonowała. Dla niej nie było problemem podejmować tych takich najbardziej banalnych obowiązków, choć przecież była matką Syna Bożego, choć należała jej się królewska godność, zresztą dzisiaj tak mocno w liturgii podkreślana. Ona nie miała problemu z tym, żeby służyć drugiemu człowiekowi. Ona nie miała problemu z tym, żeby być…

Rozważanie o chwalebności Chrystusa: Chrystus Pan karmi nas duchem całym, wielbię Pana, Boga Zbawcę jedynego. O Nim samym odnajduję wszelką radość życia mego. Chrystus Pan wielbię, pochylił się z nieba na swą sługę uniżoną, by mnie odtąd wszyscy ludzie mogli zwać błogosławioną. Zdawił we mnie wielkie dzieła w swej dobroci niepojętej. On wszechmocny, On najwyższy, On sam jeden, zawsze święty. Chrystus Pan karmi nas. On, który przez pokolenia pozostaje miłosierny wobec tego, kto mu służy i chce zostać mu wierny. On, który swą moc objawia, gdy wyniosłość w sercu niża. Każdy zamiar może zburzyć, który pychą mu ubliża. Mocę jego odjąć władzę, a wydźwignąć pokornego. Wszystkich głodnych zaspokoić, głodem wstrząsnąć Boga Tego. On się ujął za swym ludem, dziećmi wiary. O mnie na swe miłosierdzie obietnicy swej nie złamał. Chrystus Pan karmi nas.