Msza niedzielna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Kazanie – przyjąć zaproszenie Boga: - Uczta weselna jest obrazem zbawienia i wspólnoty z Bogiem; Bóg zaprasza, ale nie zmusza do przyjęcia zaproszenia. - Kaznodzieja zachęca do pytania, czy w codziennym życiu jest miejsce dla Boga, zamiast odkładać modlitwę i spotkanie z Nim na później. - Udział w uczcie wymaga przemiany serca i wdzięcznego przyjęcia dobra; odniesiono to do Eucharystii. - Przywołano słowa Jana Pawła II z homilii na krakowskich Błoniach w 1979 roku o wolności człowieka i możliwości powiedzenia Bogu „nie”.

Kazanie o zaproszeniu Bożym: Siostry, w Chrystusie Panu, nie jest nam trudno pewnie sobie wyobrazić, że otrzymujemy zaproszenie na uroczystość. Nie raz w naszym życiu miało to miejsce, pewnie jeszcze nie raz będzie taka okazja, że ktoś dla nas przygotowuje posiłek, gościnę. Tak jak w dzisiejszej Ewangelii, w tej przypowieści, Pan Jezus mówi: "Wszystko jest gotowe". Pozostaje tylko właściwie przyjść i cieszyć się wspólnym spotkaniem. Takie spotkania z reguły są radosne, wymiana zdań, czasami poglądów, ale w atmosferze przyjaźni, miłości, spokoju, a nawet pomocy w dobrym doradztwie. To wszystko się mieści w takim właśnie klimacie wspólnego stołu. Dziś w tej przypowieści spotykamy się z sytuacją, że wielu, którzy zostali zaproszeni, nie przychodzi. Nie mają czasu, może innym razem, może mają ważniejsze sprawy. Dla gospodarza jest to chwila przykra – nie chodzi tylko o nieobecność gości, ale o odrzucenie jego życzliwości, miłości, pragnienia spotkania. Przypowieść mówi o Bogu, który…

Kazanie o przypowieści o uczcie weselnej: Ci, którzy słuchają słów Jezusa, wiedzą doskonale, o co chodzi. Ale dotyczy to wielu tych, którzy pogardzają spotkaniem z Bogiem. W tradycji chrześcijańskiej obraz ten wskazuje na Boga, który zaprasza nas wszystkich do radości swojego królestwa. Uczta weselna, o której Pan Jezus w przypowieści mówi, jest obrazem zbawienia. Mówi o wspólnocie z Bogiem i życiu, które nie kończy się wraz ze śmiercią. Bóg jest Ojcem, który przygotowuje dla swoich dzieci miejsce przy stole. Chce być blisko nas. Chce, abyśmy żyli w Jego miłości i odnaleźli prawdziwe szczęście tutaj już na ziemi i kiedyś w przyszłości. A jednak Bóg nie zmusza człowieka do przyjęcia zaproszenia. Możemy odpowiedzieć na Jego miłość, ale możemy też ją zlekceważyć, tak jak to uczynili zaproszeni goście. Tutaj może powstać pytanie. Wszyscy sobie je zadajemy. Im częściej tym lepiej dla nas, bo ciągle, kiedy pytamy się, czy ja rzeczywiście mam miejsce dla Boga w swoim życiu, to właśnie…