Msza poranna w intencji dziękczynnej

Treść publiczna

Kazanie o wnętrzu i miłosierdziu: - Przesłanie o potrzebie troski o serce i duchową przemianę, nie tylko o zewnętrzny wygląd. - Zwrócenie uwagi na sposobności rozproszeń i ucieczek, które odwracają uwagę od życia duchowego. - Wartość konfesjonału jako miejsca oczyszczenia serca i uzyskania przebaczenia. - Wskazanie na św. siostrę Faustynę jako apostołkę miłosierdzia i jej duchowe świadectwo. - Wezwanie do odwagi w podchodzeniu do własnego sumienia i relacji z Bogiem oraz bliźnimi.

Kazanie o wnętrzu i miłosierdziu: Jak się ubieramy, jak wyglądamy na zdjęciach, jak wyglądamy w oczach innych. Siłownie, kosmetyki, piękne ubrania, różnego rodzaju zabiegi, operacje plastyczne. Chcemy być piękni i nie ma w tym nic złego. Dobrze jest dbać o siebie, a także o swoje zdrowie. Ale Jezus pyta dzisiaj, a co jest w środku? Jak wygląda moje serce? Co mam na sumieniu? Co noszę w sobie? Czasami człowiek potrafi bardzo dużo zrobić ze swoim wyglądem zewnętrznym, a jednocześnie przez lata nie zrobić nic ze swoim wnętrzem. Wtedy ciężar zaczyna być coraz większy, człowiek sam nie potrafi go już udźwignąć. Ucieka więc w różne rzeczy — w nałogi, w pracę, w ciągłą rozrywkę, telefon, alkohol, różnego rodzaju ucieczki. Byle tylko nie zatrzymać się na chwilę i nie zobaczyć tego, co jest wewnątrz mnie. A przecież człowiek potrzebuje miejsca, w którym może powiedzieć: Panie Boże, już nie daję rady sam. Dlatego tak niezwykłym darem jest tutaj konfesjonał. Codziennie przychodzi tutaj bardzo…