Msza poranna z intencją świąt

Treść publiczna

Kazanie i rozważania: - Rozważania na temat znaczenia krzyża w życiu chrześcijanina jako drogi do zbawienia i świętości. - Krzyż jako znak miłości Bożej, na którym Chrystus zwyciężył zło. - Omówienie historii odnalezienia Krzyża przez św. - Helenę i sens cierpienia, starości i śmierci w świetle wiary. - Maryja jako nowa Ewa i orędowniczka pod krzyżem.

Rozważanie o krzyżu i zbawieniu: Będąc bez grzechu, jak mówi Słowo Boże, wyniósł nas na te wyżyny świętości. Bo jak mówi list do Hebrajczyków, przystało bowiem temu, dla którego wszystko i przez którego wszystko, który wielu synów do chwały doprowadza, aby ich przewodnika udoskonalił przez cierpienie. Ta ofiara, którą Chrystus za każdego z nas złożył, chce nas udoskonalić właśnie po to, żeby nas wyprowadzić na wyżynę nieba. I kiedy możemy dzisiaj podjąć tę refleksję, dłuższą bądź krótszą, nad tym, co jest moim krzyżem, bo on albo jeden jakiś już był, może jest teraz inny, a może jeszcze będzie inny, aby zacząć patrzeć też na niego jako na dar Bożej miłości, że w tych wszystkich faktach i wydarzeniach Chrystus jest tym, który chce mnie zbawić. Krzyż będzie symbolem tego, co zabija, co przynosi śmierć, a co w gruncie rzeczy jest śmiercią, bo każde nieszczęście zawsze prowadzi, tak nam się wydaje, do śmierci i nikt z nas cierpienia tak naprawdę nie chce. I kiedy na różne sposoby od tego…

Modlitwa po Ewangelii i rozważania o Bożej miłości i zemście: Jezu Chryste, Boże, który świat stworzyłeś, zmiłuj się nad nami, grzesznymi. Usłysz nasze błaganie, Ty siedzisz po prawicy Ojca. Bo tylko Tyś jest święty, Tyś jest Panem. Wszechmogący Boże, Syn Twój posłuszny Twojej woli, poniósł śmierć na krzyżu, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni. Spraw, byśmy poznawszy na ziemi tajemnicę odkupienia, mogli otrzymać jej owoce w niebie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen. Zmarła. I rzeczywiście, jeśli kogoś wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża miedzianego, zostawał przy życiu. Oto słowo Boże. Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy, mój ludu, nauki mojej. Nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich, do przypowieści otworzył me usta, wyjawię tajemnicę zamierzchłego czasu. Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy. Gdy ich doznawali, wtedy Go szukali, nawróceni garnęli się do Boga. Przypominali…