Msza ślubna z kazaniem o milosierdziu Bożego

Treść publiczna

Kazanie: - Ewangeliczna uczta weselna obrazuje Królestwo Boże: Chrystus jest oblubieńcem, a zaproszony lud — oblubienicą; Eucharystia zapowiada przyszłą ucztę. - Odrzucenie zaproszenia przez wzgląd na pracę lub interesy skłania do pytania o życiowe priorytety i o to, co jest naprawdę bezcenne. - Strój weselny zinterpretowano jako znak szacunku wobec zaproszenia i innych uczestników, a nie jako bezgrzeszność. - Kaznodzieja zwrócił uwagę na odpowiedzialność rodziców za prowadzenie ochrzczonych dzieci do spotkania z Jezusem; przywołał rozmowę o udziale dzieci w lekcjach religii i przygotowaniu do Pierwszej Komunii w Katowicach. - Zachęta do wdzięczności za chrzest, Słowo Boże i życie Kościoła oraz do pielęgnowania wspólnego stołu.

Homilia o wymiarze duchowym pracy i wyborach życiowych: Jeden poszedł na swoje pole. Proszę księdza, ja mam tyle pracy, że to się nie da. Jeden do kupiectwa. I zwróćmy uwagę, że młodzież, która przychodzi już na poziomie ósmej klasy, czy pierwszej pod szkoły średniej, używa tych samych argumentów. Dokładnie tych samych argumentów. Ja nie mam czasu. Ja mam tyle pracy, ale to nie jest kwestia ilości pracy. To jest kwestia wyboru, priorytetów. Co jest dla mnie naprawdę bezcenne? Co jest tym darem, który otrzymałem w życiu? I co sprawia, że jestem szczęśliwy? Co sprawia, że możemy zasiąść przy jednym stole? Moglibyśmy wrócić teraz na końcu do tego jednego stołu w naszych domach. Wiele historii słyszałem, gdzie ten stół jest niemożliwy. Niemożliwy. Dzięki za oglądanie! Nie ma czasu, żeby ten temat pociągnąć, ale to nie jest bez znaczenia, to nie jest przypadek. I dlatego módlmy się o to, żebyśmy umieli być wdzięczni i żebyśmy umieli pielęgnować te dar, jakie otrzymaliśmy od Pana Boga.