Msza powszednia z intencją za zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o W. M.: - Maryja jest pierwsza w niebie, zapowiedź życia wiecznego dla wiernych. - Niebo to sposób życia w jedności z Bogiem, nie tylko miejsce. - Wzywanie do naśladowania Maryi: wstawania i niesienia Boga bliźnim. - Znaczenie chrztu jako wejścia w obietnicę nieba. - Zachęta do zaufania Matce Bożej i rozwijania nabożeństwa do Niej.

Homilia o W. M. i znaczeniu nieba: Drodzy bracia i siostry, dzisiaj Kościół mówi nam coś niezwykłego, niezwykle prostego, a jednocześnie niezwykle mocnego. Maryja już jest tam, dokąd my dopiero zmierzamy. W apokalipsie widzimy niewiastę obleczoną w słońce. W Ewangelii widzimy Maryję, która idzie do Elżbiety, a pomiędzy tymi dwoma obrazami jest przecież cała jej historia – kobiety z Nazaretu, która powiedziała Bogu: niech mi się stanie. Właśnie ta kobieta została wzięta do nieba. Ale mój drodzy, zobaczmy, ona, nasza Matka Maryja, nie czekała, aż niebo zacznie się dopiero po jej śmierci. Ona już w swoim życiu żyła niejako w niebie. Bo warto postawić sobie dzisiaj szczególnie to pytanie: czym jest niebo? Niebo to nie jest przede wszystkim miejsce, ale to jest sposób życia, naszego życia w Bogu. To być tak blisko Boga, że całe nasze istnienie jest odpowiedzią na Jego miłość. Kiedy dowiaduje się, że Elżbieta potrzebuje pomocy, nie mówi: to nie jest moja sprawa, nie ma jakichś swoich…

Homilia o cudzie nad Wisłą i pielgrzymce jasnogórskiej: Niech będzie chwała, niech On żyje czysty życiem swym. Ojca i Syna, i Ducha Świętego, uroczystość, Niebo wzięcia Najświętszej Maryi Panny, kręcąc przed cudownym obrazem na Jasnej Górze, przeżywając ten czas szczególnego pielgrzymowania tu do Matki Królowej Ani Jasnogórskiej. Chcemy, patrząc w jej oblicze, przez jej wstawiennictwo polecać Bogu wszystkie nasze sprawy. Dziś 15 dzień sierpnia i mamy też świadomość, co się wydarzyło 106 lat temu, gdy Maryja wstawiała się za narodem polskim. Ten cud nad Wisłą, który głęboko wpisuje się w rzeczywistość, którą dobrze odczytał ówczesny marszałek Józef Piłsudski, kiedy później przybył tutaj do Matki Bożej, dziękując za pomoc i obronę Polski przed Sowietami. Nie rozumieją tego dzisiejsi komentatorzy, bo trudno słuchać komentatorów, którzy mówią, że nie było żadnego cudu, tylko była strategia. Jakby nie Pan Bóg i mądrość ówczesnych rządzących, to wtedy...

Refleksje o pielgrzymce i wspólnocie: Patrząc na słowo dzisiejsze, które usłyszeliśmy także o godzinie 11, możemy zauważyć, że każdy z nas, wyruszając z Tomaszowa i okolic, wyszedł jako ktoś nieznajomy - jako sąsiad czy kolega. Jednak stojąc na szczycie jasnogórskim, staliśmy się sobie bliscy. Stał się brat, siostra, a kolega stał się może przyjacielem. Wyszliśmy osobno, a wracamy jako wspólnota, jako rodzina. Każda pielgrzymka ubogaca się drugim człowiekiem. Cieszymy się sobą, choć czas jest krótki. Tomaszowska pielgrzymka trwa sześć dni, a oczekujemy jej cały rok, wierząc, że poznamy kogoś, kto ukoi nasze serce, wysłucha nas i spędzi z nami ten krótki czas. Znajomości te pozostaną, co jest łaską od Pana Boga. Elżbieta przyjęła Maryję i Maryja pozostała u niej jeszcze trzy miesiące, do rozwiązania. To czas wystarczający, po czym Maryja wróciła do swojego domu. My również jesteśmy na Jasnej Górze przez chwilę i za chwilę odejdziemy do domów i rodzin, przepełnieni tym, czego…

Refleksje na temat Góry Tabor i zakończenie pielgrzymki: Podczas wędrówki zatrzymaliśmy się na Górze Tabor w Cielętnikach, gdzie byliśmy w parafii Przemienienia Pańskiego. Z tej góry zeszliśmy, choć chcieliśmy zostać dłużej. Jednak Pan Bóg mówi: idź dalej, by to, czego doświadczyliśmy, podzielić się z tymi, którzy oczekują. Pamiętamy wzrok tych, którzy uronili łezkę, gdy odchodziliśmy z miasta, i tych, którzy nas witali. W ich sercach jest smutek, że nie mogli być z nami, ale nasze słowa, wzrok i postawa mogą ukoić te uczucia. Oni są z nami duchowo, oglądając nas na żywo przez Jasną Górę. Zechciejmy wracać do tych chwil jako wspólnota i rodzina, silni dzięki temu miejscu, które jednoczyło Polaków przez…

R…