Msza sumy niedzielna z dziękczynieniem

Treść publiczna

Kazanie o wierze Piotra: - Piotr chodził po wodzie, gdy patrzył na Jezusa, ale zaczął tonąć z powodu strachu i zwątpienia. - Wiara polega na patrzeniu na Chrystusa w trudnych chwilach. - Nawet gdy upadamy, Jezus nas natychmiast wyciąga. - Zachęta do zaufania Bogu w codziennym życiu i w chwilach burzy duchowej.

Homilia o wierze Piotra chodzącego po wodzie: Piotr nie tonie dlatego, że wyszedł z łodzi, ale dlatego, że przestał patrzeć na Jezusa. Ewangelista Mateusz dopowiada jeszcze jeden ważny szczegół. Piotr na widok silnego wiatru ulągł się. Piotr zwątpił. To wtedy zaczął tonąć. Rzadko zwracamy uwagę na to, że uczeń Jezusa rzeczywiście potrafił stawiać kroki po wodzie. Mateusz jasno ukazuje, że Piotr po wodzie podszedł do Jezusa, zrobił coś po ludzku niemożliwego. Dopóki patrzył na Jezusa, potrafił chodzić po wodzie. Zaczął tonąć, ponieważ się przestraszył i zwątpił, odrywając wzrok od Chrystusa. Ten fragment Ewangelii jest obrazem naszego życia. Czasem musimy iść naprzód właśnie wtedy, gdy szaleje największa burza. Wiara nie polega na tym, że znikną przeciwności, ale na tym, że wśród nich wiemy, na kogo patrzeć. Kiedy spojrzymy w innym kierunku, wołajmy do Jezusa jak Piotr: "Panie, ratuj mnie!" I to wystarczyło. Jezus natychmiast go wyciągnął z wody. Jezus nie czekał, aż Piotr stanie się…