Suma z kazaniem o wiary i miłosierdzii

Treść publiczna

Homilia: - Wiara to nie dekoracja czy pusty rytuał, lecz żywa codzienna relacja. - Wiara wymaga pokory i rozumu, akceptacji własnej słabości. - Uczenie się wytrwałości, szczególnie gdy Bóg milczy. - Wezwanie do zaufania Bogu i życia przykazaniami na co dzień. - Przykład kananejskiej niewiasty jako wzór wielkiej wiary.

Homilia o wierze i wytrwałości kananejskiej niewiasty: Nie czynią nas automatycznie ludźmi wiary, bo wiara nie jest dekoracją, polisą ubezpieczeniową, ani pustym rytuałem. Nie sprowadza się do ślepego przywiązania do zwyczajów. Nie jest też jakimś eksponatem, który możemy sobie postawić w domu na półce, by przychodzący do nas goście mogli sobie popatrzeć. Wiara musi być żywa, pokorna i rozumna. Co to znaczy? Kiedy mam żywą wiarę? Ano wtedy, kiedy tą wiarą żyję na co dzień, a nie tylko od święta czy w niedzielę. Kiedy jestem człowiekiem wierzącym pokornie? Wtedy, kiedy potrafię spojrzeć, poznać moją słabość i ją zaakceptować oraz zaakceptować to, że bez Pana Boga nie jestem w stanie nic uczynić. Nawet ten dzisiejszy dzień, to, że przyszedłem do tej świątyni, jest darem od Pana dla mnie i w końcu rozumiem, że wiara to taka, która przesiąka nasze codzienne decyzje, wpływa na to, jak traktujemy drugiego człowieka, zwłaszcza tego, z którym się nie zgadzamy, jak wybaczamy i jak służymy…