Msza niedzielna z kazaniem o miłosierdzju Bożego

Treść publiczna

Kazanie o miłosierdziu i sprawiedliwości: - Uczta z przypowieści obrazuje Boże zaproszenie; przyjęcie go wiąże się z odpowiedzialnością za własne wybory. - Sumienie pomaga rozróżniać dobro i zło, ale człowiek sam decyduje, czy postępuje zgodnie z wolą Boga. - Boża sprawiedliwość nie jest zemstą, a miłosierdzie nie oznacza przyzwolenia na grzech ani obietnicy, że „nic się nie stało”. - Miłosierdzie jest darem, o który należy prosić ze skruchą i zaufaniem; powinno mu towarzyszyć pragnienie zmiany życia. - W homilii przywołano słowa Jezusa skierowane do siostry Faustyny o grzechu, skrusze i miłosierdziu.

Homilia o miłosierdziu i sprawiedliwości Boga: Moi drodzy, przypowieść o uczcie królewskiej opowiedziana w dzisiejszej Ewangelii jest w zasadzie bardzo dramatyczna. Bóg Chrystus mówi w niej o ludzkiej niewdzięczności, o ludzkiej naiwności, a nawet może wręcz o głupocie człowieka. Bardzo ciekawa jest jednak druga część przypowieści: Idźcie na rozstajne drogi i zaproście wszystkich, których spotkacie. Niech sala zapełni się biesiadnikami. I stało się tak. Ale król zauważył, że wśród tych biesiadników jest jakiś dziwny człowiek. Przyjacielu, jakżeś się tu znalazł? Oni milczą. Wyrzućcie go na zewnątrz w ciemności. Opis ten, wzięty ze zwyczajów monarszych, ilustruje nam bardzo prostą prawdę. Król powołał nas wszystkich, abyśmy byli z nim na uczcie syna. Jestem więc powołany przez Boga, jestem przez Niego wybrany, zaproszony. Ale nie mogę z nim zasiadać do uczty bez odświętnej szaty. Król, czyli Bóg, ustanowił prawo i wpisał je w moim sercu. Stąd wiem, czego On ode mnie oczekuje. Dał mi…