Msza wieczorna z kazaniem o przemienieniu

Treść publiczna

Kazanie o P. P.: - Omówienie bóstwa Chrystusa i Jego misji zbawczej. - Wyjaśnienie symboliki wizji Syna Człowieczego i Przedwiecznego. - Podkreślenie znaczenia ukrywania chwały Chrystusa, by ludzie mogli Go przyjąć przez wiarę. - Zachęta do osobistej przemiany i wytrwałości w wierze jako naśladowanie Chrystusa w drodze do chwały.

Homilia o znaczeniu przemienienia Pańskiego: Moi drodzy, to dzisiejsze święto przemienienia Pańskiego z jednej strony kieruje nasz wzrok ku Synowi Człowieczemu, ku temu, który jest Synem Bożym, który jest przez Boga namaszczony, który jest także przez Boga podniesiony do chwały, który jest wprowadzony i zasiada na tronie. W pierwszym czytaniu z Księgi proroka Daniela widzimy piękny opis Przedwiecznego, który zajmuje miejsce na tronie. Przed niego jest prowadzony właśnie Syn Człowieczy. Jest to piękna wizja, majestatyczna. Widzimy tego, który panuje, widzimy tych, którzy Go adorują i którzy Mu służą. To właśnie Przedwieczny, byśmy mogli powiedzieć śmiało, Bóg Ojciec, który przyjmuje swojego Syna i Jemu przekazuje władzę królewską. Jemu służą wszystkie narody, ludy, języki. Można by się zapytać, dlaczego przyjmuje? Myślę, że każdy z nas zna odpowiedź na to pytanie. Dlaczego przychodzi, wydawałoby się, jakby z zewnątrz Syn Człowieczy? Otóż ten Syn Człowieczy, w którym widzimy…

Kazanie o przemianie Jezusa i naszej przemianie: Poprzez wolny wybór, poprzez wybór miłości, która odpowiada na miłość Boga, która zawsze jest pierwsza. Więc ostatecznie to święto z jednej strony przypomina nam o bóstwie Chrystusa, o tym, że jest Bogiem, ale także o tym, że jest Bogiem pośród nas, jest Emanuelem. Że przychodzi, że ukrywa to swoje bóstwo, tę swoją chwałę po to, aby nas dotknąć bezpośrednio swoją miłością. Jest jeszcze jeden bardzo ważny element w tym doświadczeniu, mianowicie to, że to doświadczenie Jezusa przemienionego jest zapowiedzią także naszej przemiany. Że naszym punktem, można powiedzieć, dojścia, naszym przeznaczeniem, naszym powołaniem jest także być z Bogiem w chwale. On nas do tego zaprasza. Czyli wpatrując się z jednej strony w Jezusa, właśnie tego chwalebnego, możemy sobie już teraz w pewnym sensie wyobrażać jako pewien cel, jako pewien punkt dojścia do tego, kim my rzeczywiście jesteśmy, kim mamy się stać. Więc prośmy w tej Eucharystii, abyśmy poprzez…