Msza poranna z kazaniem o miłosierdziu

Treść publiczna

Homilia: - Interpretacja przypowieści o faryzeuszu i celnika: wezwanie do prawdziwości przed Bogiem bez porównań do innych. - Krytyka pychy i zewnętrznego pozoru pobożności. - Podkreślenie wartości szczerego spotkania z Bogiem, szczególnie w sakramencie spowiedzi.

Homilia o prawdziwości przed Bogiem i postawie wobec innych: Właściwie dzisiejsza Ewangelia jest każdemu doskonale znana. My ten tekst słyszeliśmy, czytaliśmy wielokrotnie. Gdy go czytałem teraz, przyszła mi myśl, że właściwie już wszystko zostało powiedziane. Mamy dwa obrazy: człowieka, którego Łukasz opisuje jako faryzeusza – człowieka z kasty pobożnych, znających Pismo, przestrzegających przykazań. Sam o sobie mówi, że daje dziesięcinę, więc wszystko niby jest okej. Modli się, dziękując Bogu, że nie jest drapieżny, niesprawiedliwy ani cudzołożny. Z drugiej strony jest celnik – człowiek, który był złodziejem, kolaborantem, pobierającym podatki od okupanta, co czyniło go w oczach innych podejrzanym. Jezus przedstawia tych dwóch ludzi, pokazując za wzór celnika, ale tylko ze względu na jedną cechę, którą każdy z nas posiada: skłonność do porównywania się z innymi, co może prowadzić do pychy lub niepotrzebnego umniejszania siebie. Chrystus chce, abyśmy stali przed Bogiem takimi,…