Msza poranna dziękczynna

Treść publiczna

Kazanie o wierności i nadziei: - Wierność szafarzy tajemnic Bożych. - Pan jako sędzia zamiarów serc. - Przemiana i zwycięstwo dzięki krzyżowi. - Apostołowie jako świadkowie cierpienia i zwycięstwa Chrystusa. - Moc i mądrość Boża przewyższająca ludzką mądrość. - Przekonanie uczniów przez zmartwychwstałego Chrystusa. - Zachęta do naśladowania św. Pawła i życia według Ewangelii.

Kazanie o wierności i nadziei: Czekają was za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. Od szafarzy już tutaj się żąda, by każdy z nich był wierny. Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was, czy przez kogokolwiek. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. Sumienie nie wyrzuca mi niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią. Przez to nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę. Mówiąc to, miałem na myśli, bracia, nie mnie samego, Japollosa, ze względu na was, abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane. I nikt w pysze nie wynosi się nad drugiego. Któż się wyróżnia? Cóż, masz coś, czego nie otrzymałeś. A jeśli to otrzymałeś, to czemu się chełpisz, jakbyś nie otrzymał? Teraz więc już jesteście nasyceni, opływacie w bogactwa, zaczęliście królować bez nas. Trzeba, żebyście królowali, byśmy mogli…