Msza poranna z kazaniem o życiu wiecznym

Treść publiczna

Kazanie o młodzieńcu a wezwaniu do świętości: - Podkreślenie potrzeby wolności od przywiązań materialnych. - Wezwanie do pełnego oddania się Chrystusowi bez zastrzeżeń. - Omówienie trudności młodzieńca w rozstaniu się z bogactwami mimo przestrzegania przykazań. - Zachęta do gotowości do poświęcenia w codziennym życiu i momentach decydujących.

Kazanie o młodzieńcu a wezwaniu do świętości: Z ufaniem w sobie. Ktoś może uznać, że obejdzie się bez łaski, bez miłosierdzia Bożego, że sam sobie poradzi, bo stać go na to, ale to jest wielkim błędem. Aby iść za Chrystusem, musimy mieć duszę wolną, niczym nieobciążoną. Liczne bogactwa tego młodzieńca stanowiły wielką przeszkodę do przyjęcia wymogu Jezusa, najtrudniejszego wymogu w Jego życiu. Bóg wzywa nas wszystkich do świętości, do wielkoduszności, do oddania się. Do wszystkich nas powiada w głębi serca: przyjdź i chodź za mną. Na zaproszenie Chrystusa nie można odpowiadać w sposób przeciętny, połowiczny. On nie chce uczniów oddanych tylko tak na pół, tylko tak na trochę, z licznymi zastrzeżeniami. On nie chce takich uczniów. Ten młody człowiek nagle stanął twarzą w twarz ze swoim powołaniem, które było pełne, bo wypełniał przykazania prawa. To również czyniło go szczęśliwym. Myślał, że jest w porządku, że jest blisko Boga. Gdy Chrystus stawia przed nim warunek całkowitej ofiary,…