Kazanie
Msza niedzielna w intencji zmarłych
2026-09-13 • Parafia Świętego Krzyża w Zakopanem
Przebaczajmy z serca, bo Bóg pierwszy nam przebaczył. Każdy z nas niesie ogromny dług wobec Niego – dar życia i odkupienia. Niech nasza cierpliwość i…
Treść publiczna
Homilia o przebaczeniu i miłosierdziu: - Przypowieść jest ilustracją potrzeby przebaczenia: dług wielki (10 tysięcy talentów) i mały (100 denarów) ilustrują różnicę między Bożą miłością a ludzkim podejściem. - Wzywa do naśladowania Bożej cierpliwości i przebaczenia 'siedemdziesiąt siedem razy'. - Podkreślono, że to my decydujemy, jak będzie mierzona nasza własna miara względem innych.
Błogosławieństwo i rozważanie końcowe: Błogosławieństwo na zakończenie Mszy wraz z modlitwą o pokój Chrystusa podczas powrotu do domu. Rozważanie o matczynej opiece Maryi, która może ukoić serce podobnie jak tuliła Jezusa.
Homilia o przebaczeniu i miłosierdziu: Długą, ale jednocześnie bardzo piękną przypowieść, którą dziś usłyszeliśmy, można podsumować stwierdzeniem: przebaczajmy, bo Pan Bóg pierwszy nam przebaczył. Miłujmy, bo Pan Bóg pierwszy nas umiłował. Bądźmy miłosierni, bo Pan Bóg pierwszy nam okazał miłosierdzie. Przypowieść dzisiejsza ukazuje nam dwie sceny. Pierwszą można scharakteryzować jako scenę aberracji, absurdu, bo nie ma ona żadnej ludzkiej logiki. Kwota, jaką winien był sługa królowi, jest wprost niewyobrażalna, za tę kwotę można było kupić wiele polskich dużych miast. Wielkość długu jest tutaj specjalnie ukazana jako paralela, czyli przesadzenie, aby stała się kontrastem do drugiego dłużnika, którego zadłużenie już jest wyobrażalne i stanowi kwotę 100 dniówek, czyli dni pracy robotnika płaconego denarem, co w dzisiejszych realiach to kilka groszy. Druga scena pokazuje bezduszność pierwszego sługi. Pan stosuje wobec swojego dłużnika tę samą miarę, jaką dłużnik zastosował do swojego…
Błogosławieństwo i rozważanie początkowe: Na czas powrotu do domu przyjmijcie dar Bożego błogosławieństwa. Pan z wami. I z duchem twoim. Niech Was błogosławi Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn, i Duch Święty. Cieszcie się w pokoju Chrystusa. Ciężar ogromny przygniata do ziemi, gdy nogi nie chcą robić, już nie mogą. To pomyśl, że jest ktoś, kto wszystko to zmieni. To Matka ukoić może twe serce. Przytulić tak mocno, jak tulił Jezusa. Wziąć wszystko, co twoje, we własne sfery. O Matko, ukoić może Twe serce. Przytulić tak mocno, jak tulił Jezusa. Wziąć wszystko, co Twoje.