Powszednia poranna msza z kazaniem i modlitwą za dusze

Treść publiczna

Rozważanie o duchowości ignacjańskiej: - Duchowość świętego Ignacego Loyoli jako droga od grzechu do cnoty, od ciemności do światła. - Symbolika słonecznika jako obrazu serca zwracającego się ku Bogu. - Ignacy jako żołnierz, który przeszedł przemianę od miłości świata do służby Chrystusowi. - Znaczenie rozeznawania duchowego, działania Ducha Świętego i trzymania się Kościoła. - Zachęta do szukania Boga we wszystkich rzeczach i czynienia wszystkiego na większą Bożą chwałę.

Rozważanie o świętym Ignacym Loyoli i duchowości ignacjańskiej: Ksiądz profesor dzielił się z nami łaciną i życiem, opowiadając o swoim spotkaniu z Panem Świętym. Codziennie czytał rozdział Księgi Wyjścia, dziwiąc się, jak głupi ten faraon, który nie chce wypuścić Izraelitów mimo znaków. Ignacy jest patronem zgromadzenia, a jego duchowość to droga od grzechu do cnoty, od ciemności do światła. Na okładce ostatniego wydania Ćwiczeń duchownych świętego Ignacego jest słonecznik – symbol jezuity szukającego Boga jak słonecznik słońca. Ignacy przeszedł przemianę od miłości świata i walki o zaszczyty do służby Chrystusowi. Zrozumiał, że ocalenie jest w oddaniu wszystkiego Chrystusowi. Ignacy opisuje rozeznawanie duchowe, trzymanie się Kościoła i wybór życia na większą Bożą chwałę. Modlimy się, żebyśmy postępowali tym duchu, by nasze życie było na większą chwałę Bożą. Święty Ignacy, módl się za nami. Amen.