Różaniec z modlitwami i piesniami

Treść publiczna

Kazanie o wolności i zawierzeniu Maryi: - Wolność narodowa i osobista jako dar i upragniony cel. - Historia święta Wojska Polskiego i zmiany dat obchodów. - P. J. Ś. N. z 1956 roku i ich znaczenia. - Wartość walki z narodowymi wadami i wzrastanie w cnocie jako warunek prawdziwej wolności.

Homilia o wolności wewnętrznej: Ale nie potrafię. Spojrzenie trwało ułamek sekundy, bo natychmiast wrócił do gry. Teoretycznie ten człowiek mógł robić, co chciał. Jego wolność zewnętrzna nie była ograniczona, nie było żadnego przymusu. Nikt nie nakazał mu, skończył odejść w każdej chwili. Jednak wcale nie był wolny. Nie robił tego, co chciał, ale to, co musiał i czego, jak przyznał, wbrew sobie nie potrafił przerwać. I taka jest siła nałogu, ale też podobny mechanizm występuje w każdej wadzie powtarzanej i utrwalanej. Ktoś, kto jej ulega, przestaje być wolny, traci wolność wewnętrzną. Warto pomyśleć dzisiaj, czy są takie rzeczy, co jest takim moim jednorękim bandytom, czymś, co zabiera mój czas, pieniądze, osłabia więzi z tymi, którzy są dla mnie ważni. Również w tych ślubach jest ten pozytywny przekaz, to ślubowanie, że będziemy zachowywać cnoty i dbać o nie, rozwijać cnoty. To jest też jakaś troska o naszą wolność. Jeżeli człowiek dba na przykład o cnotę męstwa, to męstwo polega na…

Wezwanie do refleksji o wolności wewnętrznej: Niech ten dzień, dzień radości i święta Wojska Polskiego będzie dla nas zachętą i czasem, by brać przykład z Maryi, ale też pomyśleć szczególnie o swojej wolności wewnętrznej. Na ile ją pielęgnujemy, dbamy o to, by wystrzegać się wad i kultywować cnoty. Wyznajmy naszą wiarę, niech ona nas poprowadzi do celu naszego życia, jakim jest niebo.