Msza ślubna z modlitwami za zmarłych

Treść publiczna

Homilia o harmonii życia i pielgrzymce: - Zachęta do zgodności życia wewnętrznego i zewnętrznego: „stój na dwóch nogach”. - Refleksja nad pielgrzymką jako miejscem nadziei i modlitwy. - Interpretacja Ewangelii o przemianie wody w wino jako znaku wiary i nadziei. - Wezwanie do zanoszenia codziennej „wody” z nadzieją przemiany przez Boga.

Homilia o pielgrzymce i harmonii życia wewnętrznego i zewnętrznego: Pięcie nogi z powodu choroby i wtedy jest pytanie, ale jak będę chodził, jak będę funkcjonował? To prawda, najlepiej człowiek czuje się na dwóch nogach i ta Ewangelia mi o tym również przypomina. Bracie i siostro, stój na dwóch nogach. To, co wewnątrz, niech odpowiada temu, co na zewnątrz. Żebyś nie grał roli chrześcijanina. Klaps, film się rozpoczyna i zaczynam grać, a wewnątrz może być czasami wielkie nieuporządkowanie. Prośmy Maryję, by właśnie te dwie nogi, to co na zewnątrz i to co wewnątrz, żeby to w naszym życiu było harmonią, żeby to współgrało. Bo to jest także cel pielgrzymki. Mówiliśmy sobie o tym w drodze, byśmy zeszli z tej góry, jasnej góry, lepszymi niż do niej weszliśmy. Amen.

Kazanie o czystości serca i czyśćcu: Dzisiaj jest ostatni dzień naszych rozważań nowennowych. Chciałbym w pewnym sensie nawiązać do tematu powtórnego narodzenia się, czyli do nowego człowieka w Chrystusie. Ostatni dzień, nowenna się kończy, bo wszystko w tym życiu się kończy. I bardzo ważnym jest, aby nasze życie, kiedy się skończy, było przepełnione Jezusem Chrystusem, abyśmy mogli powiedzieć już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus. Wszystko w tym życiu się kończy. Przypomniały nam o tym dzisiejsze czytania odnoszące się do spraw ostatecznych. Powtórne przyjście Pana przez niektórych ludzi, niekiedy pozbawionych podstawowej wiedzy, a niekiedy lekkomyślnych, a może i złych. Bywa niekiedy wykorzystywane do szerzenia dezinformacji, które pojawiały się już także w tym pierwotnym Kościele, a i nasze czasy od nich nie są wolne. Dlatego napomnienie św. Pawła było ważne i w czasach pierwszych chrześcijan i jest ważne dzisiaj. A przestroga apostoła brzmi: niech was w żaden sposób nikt nie…

Wprowadzenie do pielgrzymki i refleksje: Czcigodni bracia w kapłaństwie chrystusowym, drogie siostry zakonne, czcigodni pątnicy, siostry i bracia. Po raz cztery, wierni tradycji poprzednich pokoleń z M.K. w Sieradzu i zarazem Sanktuarium Świętego Józefa, patrona diecezji włocławskiej, dotarliśmy do tronu Matki jako pielgrzymi ziemi sieradzkiej. Chociaż brakuje nam dokładnego rejestru pielgrzymek na Jasną Górę, to posiadamy głębokie przekonanie, że nasi pradziadowie zaczęli pielgrzymować ponad 400 lat temu. Ci, którzy policzyli lata pielgrzymowania, na pewno nie mieli zamiaru się pomylić ani nas rozzuchwalić. Uczynili to z miłości do Kościoła Włocławskiego, jego dziejów i do umiłowania pasterzy tego Kościoła. Jako seniorzy zaprawieni w pątnictwie stajemy razem z młodszymi tradycją pielgrzymami zduńskowolskimi, by tu u Pani Jasnogórskiej uczyć się razem, rozumieć, przeżywać i trwać na modlitwie. Pielgrzymowanie nie jest wędrowaniem indywidualistów, lecz doświadczeniem wspólnoty,…

Homilia o ładowaniu baterii wiary i świętości: Trzeba ładować baterie, wyszliście na pątniczy szlak, by powiedzieć wszystkim wokół, sprawdzam stan mojej wiary, jestem w sieci uczniów Chrystusa. Być w sieci to znaczy być w zasięgu Ewangelii, studiować ją, czytać. Być w sieci to znaczy spotkać się z Bogiem na modlitwie, ładować baterie. Msza Święta, Eucharystia, lektura Słowa Bożego, to jest to ładowanie naszej baterii wiary, a więc sieć i zasilanie. I nie musimy się martwić o swoją wiarę, bo ona jest łaską od Boga. Popatrzcie, Kościół towarzyszy młodym nie po to, by pozostali tacy, jacy są, lecz po to, by spotkali Chrystusa. Poznali prawdę, odkryli swoje powołanie i wzrastali ku świętości. Popatrzcie, nawet pracownicy góry biskupie i włocławskiej, zostawiając swoje urzędy, by tutaj być razem na pątniczym szlaku. Dyrektor Wydziału Duszpasterstw, dyrektor od spraw pielgrzymkowych. Macie…

Homi…