Msza poranna w intencji dziękczynnej

Treść publiczna

Rozważanie: - Zachęta do przyjęcia tego, co małe, proste i zwyczajne, a także własnej ludzkiej słabości i kruchości. - Zwyczajność codziennego życia nie jest przeszkodą do świętości, lecz może stać się drogą do niej. - Święta Teresa jest przedstawiona jako bliska przez swoje proste, ukryte i zwyczajne życie.

Rozważanie o małym i słabym: Małe kocha być małe, słabe potrafi być słabe, a wszystko, co jest, ma prawo być. Przyjąć wszystko to, co małe, proste, zwyczajne. Przyjąć i udźwignąć w sobie całą naszą ludzką słabość, kruchość, ułomność i zgodzić się na to, że wszystko, co w moim życiu jest, zwyczajność w jej szarości i codzienności, po prostu może być i jest wystarczające. Jej życie, choć za klauzurą, było tak samo proste, zwyczajne i szare jak nasze. Była cudowna w swej bezcudowności. Dlatego tak bliska jest nam, bo i w naszym życiu jest tak wiele niecudowności i zwyczajności. To, co niegdyś było przeszkodą do świętości, dzisiaj jest drogą, trampoliną, wyrzutnią czy windą. Więc małe kocha być małe, słabe potrafi być słabe, a wszystko, co jest, ma prawo być.